‘t Is geen loterij... Iedereen wint erbij!

Verkeerd gelopen solidariteit door toenemende regionalisering

Het principe van de sociale zekerheid berust op solidariteit. Hoe breder de basis, hoe doeltreffender: hoe meer mensen er bijdragen, hoe beter de risico's gespreid zijn.

Maar het overhevelen van de kinderbijslag en een gedeelte van de gezondheidszorg naar de regio’s (bij de 6de staatshervorming) beperkt de basis van deze solidariteit en brengt de financiering en dus ook de uitbetalingen van de sociale zekerheid in het gedrang.

Het risico bestaat dat de uitkeringen lager worden of dat de risico's minder goed gedekt zijn. Door bepaalde sectoren van de sociale zekerheid aan de Gewesten toe te vertrouwen, heeft men de deur opengezet voor verschillen in rechten tussen inwoners van hetzelfde land. Het is dus mogelijk dat  werknemers die in hetzelfde bedrijf werken (bijvoorbeeld in Brussel), andere rechten en uitkeringen hebben naargelang ze in Wallonië, Brussel of Vlaanderen wonen.

Wat de kinderbijslag betreft hebben het Waalse en Brusselse gewest hun regelgeving nog niet aangepast in functie van hun prioriteiten, maar we zullen goed moeten bekijken hoe deze uitkeringen toegekend worden (verhoogde uitkeringen voor werklozen, eenoudergezinnen, wezen...).  Beperkte budgetten leiden veelal tot sociale achteruitgang.